با خواص میگو آشنا شوید

خواص میگو

یکی از محبوب‌ترین غذاهای دریایی میان هموطنان ایرانی میگوست. اما خواص میگو چیست؟ آیا این غذای مشهور دریایی مضراتی هم دارد؟ با جیمیتو همراه باشید.

 

میگو

خواص میگو عبارت‌اند از بهبود سلامت استخوان و مغز، کاهش وزن، جلوگیری کننده از افزایش احتمال بروز بیماری قلبی و عروقی، ضدالتهاب، پیشگیری کننده از سرطان و همچنین خواص ضد پیری است که می‌تواند در کاهش احتمال بروز برخی دیگر از بیماری‌ها مفید باشد. از جمله این بیماری‌ها، دژنراسیون ماکولا است که بیشتر در افراد مسن و در اثر کاهش قدرت واکنش‌های آنتی اکسیدان ها در برابر رادیکال‌های آزاد در چشم به وجود می‌آید. همچنین خوردن میگو در بانوان می‌تواند دردهای ناشی از عادات ماهیانه را کاهش دهد.

میگو یک عبارت کلی برای توصیف صدها گونه جاندار دریایی مشابه میگـو است که در سراسر جهان به عنوان غذای دریایی به شیوه‌های مختلف در فرهنگ‌های گوناگون خورده می‌شود. میگـو دارای انواع گوناگونی است. که در ادامه به چند نوع از آن‌ها اشاره خواهیم کرد. میگوها اغلب اندازه کوچکی دارند اما گونه‌هایی نیز وجود دارد که عموماً با عنوان «شاه‌میگو» شناخته می‌شوند و اندازه‌ای در حدود ۲۵ سانتی‌متر نیز می‌توانند داشته باشند. در ادامه به خواص میگو اشاره خواهیم کرد.

 

ارزش غذایی میگو

آنچه که از میگو به عنوان خوراک مورد استفاده قرار می‌گیرد، گوشت بدن آن است اما در برخی از فرهنگ‌ها از قسمت‌های دیگر میگـو نیز برای خوردن استفاده می‌کنند. این حیوانات دریایی کوچک علاوه بر موجودات دریایی بزرگ جثه برای شما دوپایان عزیز نیز دارای خواص سلامتی فراوانی است که دلیل آن مواد مغذی و مفید در آن است.

برای کسانی که به دنبال خوردن غذاهای رژیمی و بدون کربوهیدرات هستند، میگو می‌تواند گزینه مناسبی باشد چرا که در میگو هیچ اثری از کربوهیدرات وجود ندارد و کالری آن بسیار کم است. می‌توان گفت در هر ۱ گرم از میگو ۱ کالری وجود دارد. میگو را می‌تواند مجموعه‌ای از آب، پروتئین و مقدار کمی چربی دانست. غیر از موارد اشاره شده، میگـو دارای مواد مغذی بسیار مفید از جمله ویتامین‌ها و مواد معدنی است. مهم‌ترین انتی اکسیدان میگو، آستاکسانتین هست.

شما می‌تواند با مصرف میگو، مواد معدنی به مانند آهن، کلسیم، سدیم، فسفر، روی، منیزیم و پتاسیم را به همراه ویتامین A، ویتامین E و حتی ویتامین B12 دریافت کنید. همچنین میگو منبع غنی از ید، تیامین، ریبوفلاوین و نیاسین نیز هست. افرادی که دچار کمبود ید هستند از میگو به عنوان جایگزین ید استفاده کنند. همچنین میگـو منبع خوبی برای دریافت اسید چرب امگا ۳ و امگا ۶ است. در ادامه به خواص میگو اشاره خواهیم کرد.

به طور خلاصه می‌توان گفت که در هر ۸۵ گرم از میگـو مواد مغذی به شرح زیر بر اساس نیاز روزانه بدن وجود دارد:

  • پروتئین ۱۸ گرم
  • سلنیوم ۴۸ درصد نیاز روزانه
  • ویتامین B12 21 درصد از نیاز روزانه
  • آهن ۱۵ درصد از نیاز روزانه
  • فسفر ۱۲ درصد از نیاز روزانه
  • نیاسین ۱۱ درصد از نیاز روزانه
  • روی ۹ درصد از نیاز روزانه
  • منیزیم ۷ درصد از نیاز روزانه

 

انواع میگو

خواص میگو

سفید هندی

این میگو بدنی شفاف و رنگی متمایل به زرد دارد. ویژگی بارز این میگو دارا بودن دو شاخک بزرگ شیری رنگ است که آن را از دیگر انواع میگوها متمایز می‌کند. این میگو در سواحل جنوبی ایران بیشتر از سایر گونه‌ها می‌تواند رشد کند و بخش وسیعی از استخرهای تولید میگـو را به خود اختصاص داده است. میگو سفید زودتر از سایر گونه‌های میگو فاسد می‌شود و باید در حمل و نقل و مصرف آن دقت کافی داشت.

 

موزی

بدن میگو موزی همانند اسمی که دارد، بدنی زرد رنگ به همراه خال‌های قرمز رو به قهوه‌ای است. این میگـو به صورت طبیعی در دریای جنوب ایران وجود دارد و از انواع دیگر میگوها به‌مراتب مرغوب‌تر محسوب می‌شود.

 

ببری سبز

بدن این گونه باندهایی رنگی دارد که این باندها به صورت اریب یا متقاطع‌اند. در ایران مطالعات فراوانی بر روی این گونه برای پرورش صورت گرفته است که هم‌اکنون نیز ادامه دارد؛ اما هنوز اطلاعات دقیقی درباره شرایط زیستی آن در دست نیست. البته این گونه با توجه به مقاومت خاص در تحمل دما بیشتر به صورت پرورشی نسبت به گونه‌های دیگر تولید می‌شود.

 

خرید و نگهداری میگو

خواص میگو

خرید میگو

زمانی که قصد خرید میگو دارید به فروشگاهی که میگوهای تازه هر روز می‌تواند تهیه کند، بروید و نکاتی که در ادامه آن‌ها را در خرید میگو بیان خواهیم کرد برای خرید میگو سالم به کار بگیرید. میگـو تازه باید بدنی سفت داشته باشد. پوست میگـو نباید باد کرده باشد. پوست میگو می‌بایست کاملاً یک دست و بدون هیچ لک و خالی باشد چرا که وجود این لک‌ها نشان از فساد گوشت میگـو دارد. پوست میگـو همچنین نباید تغییر رنگی به سمت زردی از خود نشان داده باشد چرا که این علامت نشانه‌ای از موجود مواد شیمیایی در پوست آن است. اگر میگو منجمد خریداری می‌کنید همیشه به نشان استاندارد روی آن دقت کنید. میگـو تازه بوی دریا می‌دهد. میگـو را بو کنید و مطمئن شوید که بویی به مانند نمک دریا از آن متصاعد می‌شود.

 

نگهداری میگو

مهم نکته در مورد نگهداری میگو و دیگر مواد غذایی دریایی سرما است. لذا در هنگام انتقال و نگهداری میگو نکاتی که اشاره خواهد شد را رعایت کنید تا با فساد میگو مواجه نشوید. بعد از خرید میگـو سریعاً آن را به یخچال خانه برسانید. اگر قرار است میگو مدت زمان زیادی در داخل ماشین و دمای محیط باشد بهتر است که قالب یخ تهیه کنید و میگو را کنار آن قرار دهید.

معمولاً دمای بیشتر یخچال‌های خانگی کمی بالاتر از دمای ایده‌ال برای نگهداری غذاهای دریایی است. یک راه آسان و مطمئن برای رسیدن به دمای مناسب، بسته‌بندی خوب و قرار دادن آن‌ها در یک ظرف حاوی یخ و گذاشتن آن در سردترین جای یخچال است. در ضمن برای حفظ سرمای ظرف، روزانه ۱ تا ۲ بار یخ آن را عوض کنید. با این روش میگـو به مدت ۱ تا ۲ روز در یخچال قابل نگهداری است، اما در اولین فرصت باید مصرف شود.

 

مدت زمان پیشنهادی برای حداکثر زمان نگهداری یک ماه است. برای یخ‌زدایی میگـو و خارج کردن آن از حالت انجماد، آن را در یک کاسه آب سرد یا درون یخچال قرار دهید. هرگز آن را در دمای اتاق یا با ماکروویو یخ‌زدایی نکنید، چون این کار باعث از دست رفتن رطوبت و مواد مغذی میگو می‌شود.

 

خواص میگو

میگو گونه‌ای از سخت‌پوستان است که در اکثر آب‌های جهان وجود دارد. یکی از خواص میگو عبارت است از منابع غنی از آهن است و مصرف آن به افرادی که دچار کم خونی هستند، توصیه می‌شود.

 

مناسب برای لاغری

یکی از خواص میگو این است که این خوراکی جزو غذاهای کم کالری است. یک میگوی متوسط حدود ۷ کالری دارد، یعنی ۱۲ عدد از آن کمتر از ۸۵ کالری دارد؛ تقریبا ۱۵ کالری کمتر از یک سینه‌ی مرغ ۸۵ گرمی.

 

غنی از پروتئین

یکی دیگر از خواص میگو داشتن مقدار زیادی پروتئین است. میگوها علاوه بر آب، عمدتا از پروتئین تشکیل می‌شوند. ۸۵ گرم میگوی پخته یا کباب شده حدود ۲۰ گرم پروتئین فراهم می‌کند؛ یعنی فقط چند گرم کمتر از یک سینه‌ی مرغ ۸۵ گرمی.

خواص میگو

مواد مغذی

میگو دارای دو نوع آنتی‌اکسیدان است. سلنیوم علاوه بر آنکه یک ماده‌ی معدنی مفید برای افزایش ایمنی بدن و عملکرد بهتر غده‌ی تیروئید است، یک آنتی‌اکسیدان مهم نیز به شمار می‌آید که به مبارزه با ذرات زیان‌آوری به نام رادیکال‌های آزاد کمک می‌کند. رادیکال‌های آزاد به DNA و غشاهای سلولی آسیب می‌رسانند که این مسئله به پیری زودرس و بیماری منجر می‌شود. آنتی‌اکسیدان دیگر موجود در میگو، آستاکسانتین نام دارد. ثابت شده است این آنتی‌اکسیدان که رنگدانه‌ی رنگ اولیه میگـو را فراهم می‌کند، به کاهش التهاب که یکی از عوامل مهم در پیری و ابتلا به بیماری است، کمک می‌کند.

 

خاصیت ضد پیری 

تابش مستقیم آفتاب به روی پوست از جمله دلایل پیری زودرس پوست است. بدون محافظت از پوست توسط کرم‌های ضد آفتاب پوست شما در برابر آفتاب بی‌دفاع است و در گذر زمان با برخورد امواج UV تشکیل چین، چروک، لک و آفتاب‌سوختگی می‌دهد. با اضافه کردن میگـو به وعده‌های غذایی هفتگی خود، شانس این را خواهید داشت که پوستی جوان‌تر نسبت به سن خود داشته باشد.

همچنین میگو دارای سطح بالایی از ترکیب کاروتنوئیدی به نام آستاکسانتین هست که یک آنتی اکسیدان قوی در برابر حملات رادیکال آزادی به پوست است. بنابراین اگر نگران پدیدار شدن لکه‌های پوستی، آکنه و چین و چروک در سنین کهن‌سالی هستید، توصیه می‌کنیم میگـو را هیچ‌وقت فراموش نکنید و ماهانه آن را در رژیم غذایی خود جای دهید.

 

سلامت بینایی

مطالعات نشان داده است که میگو حاوی ترکیبی به نام هپارین است که می‌تواند در درمان دژنراسیون ماکولا مؤثر باشد. همچنین آستاکسانتین همان‌طور که در ابتدای مقاله فواید میگـو به آن اشاره کردیم می‌تواند بروز مشکلات بینایی وابسته به افزایش سن را کاهش دهد.

 

کاهش ریزی مو 

شاید باورتان نشود میگو بدون مو می‌تواند ریزش مو شما را کاهش دهد. کمبود مواد مغذی در بدن از جمله عوامل ریزش مو است. وجود ماده مغذی به مانند روی نقش مؤثری در حفظ و تولید سلول‌های سالم پوستی و مو دارد. کسانی که دچار ریزش مو شده‌اند، میزان روی کمی در خون خود دارند به همین دلیل اگر شما نیز با هر بار شانه کردن تعداد زیادی تار موی خود را از دست می‌دهید، باید قبل از اینکه کاملاً کچل یا طاس شوید، به سمت خوردن میگو و مواد غذایی مغذی روی آورید.

 

استخوان‌هایی سالم

پروتئین و ویتامین‌های مختلف به همراه مواد مغذی شامل کلسیم، فسفر و منیزیم در میگو مهره‌هایی مهم در مبارزه با پوکی استخوان هستند. وجود مواد مغذی کافی در بدن، استحکام استخوانی، تراکم استخوانی و همچنین قدرت آن‌ها در تحمل ضربات را افزایش می‌دهد. اضافه کردن میگو به مواد غذایی روزانه یا هفتگی می‌تواند تأثیر مثبتی بر سلامتی استخوان شما داشته باشد.

 

ضد سرطان

یکی از خواص میگو این است که دارای کاروتنوئیدی با عنوان آستاکسانتین است که می‌تواند خطر بروز انواع مختلفی از سرطان‌ها را کاهش دهد. همچنین سلنیوم دیگر ماده معدنی است که رابطه مستقیمی با کاهش احتمال بروز سرطان پروستات و سرطان ریه دارد. سلنیوم جز کلیدی در تولید آنزیم‌های انتی اکسیدانی به مانند گلوتاتیون پراکسیداز است. این آنزیم‌ها به عنوان مبارزی در برابر رادیکال‌های آزاد قرار می‌گیرند و آن‌ها را خنثی می‌کنند. همچنین سلنیوم می‌تواند رشد سلول‌های آسیب‌پذیر و سرطانی را کاهش و در درمان سرطان نیز سرعت بهبود را افزایش دهد.

 

مضرات میگو

میگو نیز مانند هر ماده غذایی دارای مضراتی است که اگر به درستی آن را بشناسیم و در رژیم غذایی خود جای دهیم می‌توانیم بدنی سالم‌تر داشته باشیم.

خواص میگو

حساسیت زا

میگو به عنوان یک عضو از خانواده‌ی سخت‌پوستان، در میان آلرژن های عمده‌ی غذایی قرار دارد. این آلرژن‌ها علاوه بر سخت‌پوستان عبارتند از شیر، تخم‌مرغ، ماهی، آجیل‌های درختی، بادام زمینی، گندم و سویا. مصرف میگـو و گاهی اوقات حتی لمس آن توسط افرادی که به سخت‌پوستان آلرژی دارند، می‌تواند باعث واکنش شدید ازجمله آنافیلاکسی شود که بسیار خطرناک است که می‌تواند باعث مرگ شود.

 

مقادیر بالایی کلسترول

تحقیقات نشان می‌دهد که مصرف بالای چربی اشباع‌شده و چربی ترانس مصنوعی، بیشترین تأثیر را روی کلسترول خون می‌گذارد. میگو چربی اشباع بسیار کمی دارد، مگر آنکه سرخ شود یا به روشی طبخ گردد که به آن چربی ترانس اضافه شود. اما اگر کلسترول شما در حال حاضر بالاست، توصیه پزشکتان در مورد کلسترول رژیمی را رعایت کنید.

 

مسمومیت با جیوه

همانند بیشتر محصولات دریایی میگو نیز در بدن خود مقادیر قابل توجهی از جیوه جمع می‌کند که مصرف آن برای انسان به صورت زیاد از حد مشکل‌ساز است. لذا خوردن زیاد میگـو را به کسانی که در معرض مشکلات ناشی از ازدیاد جیوه، باردار یا مشکلات بینایی دارند، توصیه نمی‌کنیم. دیگر افراد نیز باید در خوردن میگـو حد اعتدال را رعایت کنند و اگر رژیم غذایی متعادل دارید نباید نگران اثرات جیوه میگـو روی بدن خود باشید.

 

مسمومیت با پورین

پورین یک عنصر طبیعی و بدون ضرر در بدن است. البته افزایش هر ماده بدون ضرر در بدن می‌تواند مشکلات مخصوص به خود را ایجاد کند. اغلب کسانی که دارای نقرس هستند نباید افزایش سطح پورین را مورد بی‌توجهی قرار دهند. زمانی که سلول‌های بدن از بین می‌روند پورین باعث تولید اسید اوریک‌اسید می‌شود، کلیه‌ها اسید اوریک‌اسید را مدیریت و آن را از بدن دفع می‌کنند. اگر میزان پورین بدن زیاد باشد، اسید اوریک‌اسید تولید شده بیش از توان دفع آن توسط کلیه می‌شود و باعث بروز مسمومیت با پورین می‌شود. لذا کسانی که دچار نقرس یا مشکلات کلیوی هستند می‌بایست در خوردن میگو احتیاط لازم را داشته باشند و تنها به خواص میگو توجه نداشته باشید.

 

 

این مطالب رو هم پیشنهاد می‌کنیم ببینید

درباره نویسنده: نسیم زمانی پور

نسیم هستم و الان حدود 30 سال دارم. من عاشق ورزش و تناسب اندام هستم، بیشتر زمانم در طی روز به تولید محتوا و مطالعه در مورد ورزش و رژیم های غذایی می‌گذرد. به تازگی به جمع جیمیتو اضافه شدم و بودن در کنار یک تیم قوی و پر انرژی لذت می‌برم.

1 Comment

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *